Op dit moment is Lance Armstrong bezig aan zijn laatste koers buiten de VS. Wie anders dan hij nam de microfoon tot zich en sprak de menigte toe in naam van de slachtoffers van de overstromingen in Australie. Nadat twee jaar geleden zijn comeback hier Down Under begon, eindigt deze ook hier in Australie. Maar wat bracht zijn comeback hem eigenlijk op? Tijd voor een terugblik.
In 2008 begon het weer te kriebelen en begon zijn plan voor een comeback. Eerst in de ploeg van Contador, later met zijn ‘eigen’ ploeg Radioshack. Hij maakte Carlos Sastre belachelijk door diens Touroverwinning in 2008 van laag niveau te noemen. Lance dacht dat hij de Tour voor de achtste keer zou kunnen winnen. In 2009 werd hij derde, wat trouwens echt heel erg knap is voor een wielrenner van die leeftijd. Het liet echter ook zien dat Lance weer een mens is, dat hij niet meer de ‘leider’ van het peloton is.
Behalve veel aandacht voor Lance als wielrenner profileert hij zichzelf steeds meer als ‘good guy’, tenminste dat probeert hij. In bijna elke koers waar hij komt krijgt hij het aan de stok met journalisten die simpelweg een te domme vraag stellen of zijn er fans die hem voor de voeten lopen. Eigenlijk is Lance één grote hypocriete lul, om het zo maar even netjes te zeggen. Hij geeft zijn interviews voor de teambus van Radioshack met een air van heb ik jou daar. Maar toch wil hij tegelijkertijd een ‘knuffelbeereffect’ creëren zodat mensen zijn Livestrong foundation gaan steunen. Hij laat dan ook geen moment onberoerd om zijn stichting te promoten of kankerpatiënten een hart onder de riem te steken.
Toch komt langzamerhand het werkelijke verhaal achter Lance Armstrong en zijn US Postal ploeg naar buiten. Jeff Novitzky onderzoekt de zaak. Die kwam op gang na een verhaal van Floyd Landis, voormalig ploeggenoot van Lance bij US Postal. Nu is het natuurlijk volledig terecht om Landis niet serieus te nemen nadat hij loog onder ede over zijn dopinggebruik in de Tour van 2006, maar inmiddels hebben ook anderen hun verhaal uit de doeken gedaan en lijkt een proces dichtbij.
Armstrong verklaart dat hij kanker heeft overwonnen omdat hij er altijd voor gevochten heeft. Kanker overwinnen heeft in mijn optiek echter niks met ‘vechten’ te maken. Er in geloven helpt natuurlijk in je manier van leven, maar je overleefd kanker niet ‘omdat’ je erin gelooft. Je kunt nog zo hard vechten tegen kanker, je overwint het alleen als je het grootste geluk van de wereld hebt. En dat heeft Lance Armstrong gehad, het grootste geluk van de wereld, hij is een geluksvogel, een hele grote. Dat wil niet zeggen dat ik Livestrong een slechte foundation vindt, integendeel zelfs, ik draag zelf ook een polsbandje. Maar feit is dat Lance er zelf ook geld uit haalt, en niet zo’n beetje ook.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten